Hej w końcu znalazłam chwilę, żeby napisać coś do was .
Z dumą oświadczam, że po 5 miesiącach przerwy i 2 operacjach kolana wróciłam do pracy i jest to dla mnie fantastyczne uczucie, bo lubię swoją pracę.
Nie ukrywam jednak, że początek był trudny nie że względu na zmiany które zaszły, bo ja dość szybko się uczę i w pełni akceptuje to , że wszystko się zmienia, ale pracę zaczęłam od zmian z grubej rury, takich po 10 do 12 godzin pracy.
Pomimo inflacji, która szaleje u nas w kraju i na świecie, ruch w mojej drogerii ma się świetnie i nie raz jest czarno od ilości ludzi buszujących między pułkami.
Pomimo tego, że odbyłam rehabilitacje, intensywnie wzmacniała mięśnie i dużo ćwiczyłam, powrót do pracy przyprawił mnie o silne zakwasy i przypomniał o mięśniach o których istnieniu zapomniałam 😉.
Pomimo tego, że powrót do pracy sprawił mi dużo radości, nasunęło mi się namyśł trochę refleksji odnośnie obecnego zaangażowania ludzi w powierzona im pracę.
Nie wiem czy macie podobne spostrzeżenia, czy handel jest tu szczególnym przypadkiem ( ale rozmawiałam na ten temat z znajomymi z różnych branży, którzy mają podobne obserwacje), do czego zmierzam , otóż mam nieodparte wrażenie, że wielu ludziom zwyczajnie nie zależy na pracy, powiem więcej, zachowują się tak jakby robili komuś przysługę, że wogóle zaszczycili nas ( innych pracowników, czy przełożonych) swoją obecnością, że mamy im klaskać bo przyszli do pracy nie ważne, że wykonują ją niedbale, opieszale albo kryją się po kontach z telefonami by wogóle nic nie robić.
Do niedawna myślałam, że problem ten dotyczy głównie ludzi urodzonych po 2000 roku, ale ostatnio coraz częściej obserwuje takie zachowanie u moich rówieśników , czy ludzi starszych odemnie.
Podam wam przykład, w mojej firmie tak jak w każdej zdarzają się braki kadrowe ( o różnym podłożu, ktoś się zwolni, ktoś inny jest na zwolnieniu, czasem jest miesiąc o większym natężeniu ruchu ale na taki okres, nie ma potrzeby zatrudniać nikogo na stałe), wówczas moja firma, jak wiele innych posiłkuję się różnymi agencjami pracy, pracownicy tych agencji często zarabiają więcej na rękę ( no ale mają umowy śmieciowe) niż, doświadczeni pracownicy mojej firmy .
Mogło by się wydawać, że jest to spoko, robimy grafik, składamy zapotrzebowanie na ludzi w takich godzinach i powinniśmy dostać ludzi do pomocy i tu słowo powinniśmy jest kluczowe, bo czesto osoby zatrudnione przez agencje, nie przychodzą do pracy, wychodzą z niej wcześniej.
Ostatnio zdażały się, wypadki, że delikwenci zjawili się w stanie wskazującym.
Można by wymieniać dziwne sytuacje i nie starczyło by doby.
Bo każdego dnia coś jest nie tak, .
Ostatni spytałam jednego pracownika takiej firmy jak przebiega proces rekrutacji, trochę mnie to załamało, bo przyjmują wszystkich jak leci, wysyłasz formularz zgłoszeniowy przez stronę internetową i już jesteś zatrudniony, nikt Cię nawet na oczy nie widzi.
Dodatkowo, frustruje mnie, że nie tylko pracownicy agencyjni tak się zachowuje, bo czesto ktoś przychodzi, na rozmowie opowiada jak zależy mu na pracy itd.,my zawsze uprzedzamy, że praca u nas to niejest tylko praca w białym fartuszku i rękawiczkach, ale kawał pracy fizycznej, w tym pracy w nocy przy przyjmowaniu dostaw.
Nawet nie macie pojęcia jak wiele osób wytrzymuje, dzień czy tydzień po czym rozwiązuje umowę za porozumieniem stron, albo poprostu przestaje odbierać telefon i przychodzić do pracy, nie bojąc się zwolnienia dyscyplinarnego.
W ostatnim czasie modny jest temat mobbingu( I o ile jestem daleka od pochwalania takich praktyk) to nie raz dochodzi do tak absurdalnych sytuacji , że przełożony zaczyna się bać szkolić pracownika, czy zwrócić mu o co kolwiek uwagę by nie zostać posadzonym o mobbing ( tak naprawdę gdy kierownik jest tak zaszczuty to w rzeczywistości na niego oddzialywuja mechanizmy mobbingu) .
Świat zwariował, jestem jak najbardziej zwolennikiem godziwych warunków zatrudnienia, ale w obecnych czasach mam wrażenie, że znalezienie pracowników, którym się chce, którzy docenią warunki pracy i będą pracować z zaangażowaniem staje się coraz trudniejsze, żeby nie napisać prawie nie realne.
Dla tych co nie kojarzą staram się o awans, chciała bym za jakiś czas dostać własny sklep pod swoją opiekę i zbudować fajny zespół, zaczynam się zastanawiać jak to osiągnąć gdy moja kierowniczka ( która jest super babką, ma problemu żeby to ogarnąć i układając grafik nie zacząć rwać włosów z głowy).
A wy jakie macie spostrzeżenia odnośnie sytuacji na rynku pracy, więcej jest tych co się starają czy jednak takich , którym nic się nie chce i którym wszystko się należy.
Trzymajcie za mnie kciuki, abym szybko nabrała formy i dała radę pracować na wysokich obrotach.
Nie wiem jak wam ale mi praca mimo różnych kłopotów sprawia wiele radości, tak jak i moja rodzina za którą zdążę się zawsze stęsknić po całym dniu czy nocy po za domem.
Niebawem znów się odezwę trzymajcie się cieplutko pozdrawia
Patrycja
ENGLISH
Hey, I finally found a moment to write something to you .
I am proud to say that after 5 months of break and 2 knee surgeries, I returned to work and it is a fantastic feeling for me because I like my job.
I must admit that the beginning was difficult, not because of the changes that took place, because I learn quite quickly and fully accept that everything changes, but I started my work with changes from a thick pipe, such as 10 to 12 work hours.
Despite the inflation that is raging in our country and in the world, the traffic in my drugstore is great and more than once it is black because of the number of people rushing between the regiments.
Despite the fact that I underwent rehabilitation, intensively strengthened my muscles and exercised a lot, returning to work gave me strong soreness and reminded me of the muscles that I forgot existed 😉.
Even though it was a lot of fun for me to return to work, it came to my mind a bit of reflection on the current involvement of people in the work entrusted to them.
I do not know if you have similar observations, if trade is a special case here (but I talked about it with friends from various industries who have similar observations), what I am aiming at, I have an overwhelming impression that many people simply do not care at work, I will say more, they behave as if they were doing someone a favor, that they honored us (other employees or superiors) with their presence that we should applaud them because they came to work, no matter that they do it carelessly, sluggishly or hide in their accounts with phones to do nothing at all.
Until recently, I thought that this problem mainly affects people born after 2000, but recently I observe this behavior more and more often in my peers or people older than me.
I will give you an example, in my company there are staff shortages (on various grounds, someone gets quit, someone else is on leave, sometimes there is a month with more traffic, but for such a period, there is no need to hire no one permanently), then my company, like many others, I use various employment agencies, employees of these agencies often earn more money (but they have junk contracts) than experienced employees of my company.
It might seem cool, we do a schedule, place a demand for people at such hours and we should get people to help and here the word should be the key, because often people employed by agencies do not come to work, leave from her before.
There have been recent incidents where the delinquents have turned up in an indicative state.
Weird situations could be exchanged, and it would not be enough for a day.
Because every day something is wrong.
The last one I asked one employee of such a company is how the recruitment process is going, it baffled me a bit, because they accept everyone as it goes, you send the application form via the website and you are already employed, no one even sees you.
In addition, I am frustrated that not only agency workers behave like this, because often someone comes, talks about how he cares about work, etc., we always warn that working with us is not only work in a white apron and gloves, but a great deal of manual labor, including night work taking deliveries.
You have no idea how many people endure, day or week and then terminate the contract by mutual agreement, or simply stop answering the phone and coming to work without fear of dismissal.
Recently, the topic of mobbing is fashionable (and if I am far from approving such practices), more than once it comes to such absurd situations that the supervisor is afraid to train the employee or ask him or her to avoid being seated o mobbing (in fact, when a manager is so hounded, he is actually affected by mobbing mechanisms).
The world is crazy, I am absolutely in favor of decent employment conditions, but nowadays I have the impression that finding employees you want, who will appreciate the working conditions and will work with commitment, is becoming more and more difficult, not to write almost unreal .
For those who do not know me, I am applying for a promotion, I would like to get my own store under my care in some time and build a nice team, I am starting to wonder how to achieve it when my manager (who is a great grandmother, has a problem to deal with it and when arranging the schedule, do not start tearing the hair from the head).
And what are your observations regarding the situation on the labor market, there are more of those who are trying or, however, those who do not want anything and who deserve everything.
Keep your fingers crossed for me, let me get in shape quickly and be able to work at high speed.
I don't know about you, but my work, despite various troubles, gives me a lot of joy, just like my family, for which I will always miss go outside the house all day or night.
I'll be in touch again soon, hold on warmly, greetings
Patricia
Thank you 😁😁😁 Very nice 🤩😍🤩
Yay! 🤗
Your content has been boosted with Ecency Points, by @dragokazo.
Use Ecency daily to boost your growth on platform!
Support Ecency
Vote for new Proposal
Delegate HP and earn more