ความจริงหรือว่าเป็นแค่ความฝัน

สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ถ้าพูดถึงเรื่องความฝันแล้ว บางครั้งสิ่งที่เรานอนหลับฝันไปก็เป็นจริงได้ บางครั้งมันก็เป็นแค่ความฝัน แต่เรื่องราวที่ฉันจะเล่าต่อไปนี้ จะเป็นเช่นไรก็ขอให้เพื่อนๆใช้วิจารณญาณในการรับฟังนะคะ เพราะมันเป็นสิ่งที่พิสูจน์ไม่ได้

พี่สาวของฉันทุกคนชอบไปทำบุญที่วัดทุกวัน ตื่นเช้าท่านก็จะเตรียมหุงหาอาหารเพื่อไปจังหัน หรือถ้าไม่ได้ไปท่านก็จะรอใส่บาตรริมถนนตรงที่พระท่านบิณฑบาตผ่านทุกวัน ปกติแล้วถ้าเป็นวันพระท่านก็จะไปนอนจำศีลที่วัด ซึ่งวัดที่ท่านไปจำศีลนี้ก็มีทายกทายิกาหลายคนพอสมควร ซึ่งแถวบ้านฉันเรียกคนที่ไปจำศีลที่เป็นผู้ชายว่าพ่อออก ส่วนผู่หญิงเรียกแม่ออก พี่สาวของฉันจะสนิทกับพ่ออกที่ชื่อตาพล ตาพลเป็นคนนิสัยดี พูดถึงฐานะแล้วแกก็ค่อนข้างยากจน เวลาไปเจอกันที่วัดทีไรก็มีเรื่องพูดคุยกันทุกที

วันหนึ่ง...ตาพลได้เล่าความฝันของตัวเองให้พี่สาวของฉันและคนอื่นๆฟัง แกเล่าว่าแกไปรับจ้างกู้มันสำปะหลังในดง ซึ่งค่าจ้างในตอนนั้นวันละ30บาท แกไปรับจ้างกับเพื่อนอีกคนหนึ่ง พอตกตอนกลางคืนแกฝันไปว่ามีชาย2คนนุ่งผ้าแดงมานำร่างแกไป แกเดินไปเรื่อยๆโดยเส้นทางที่ดินไปนั้นไม่พบเจอใครสักคนเลย คนที่พาแกไปจึงถามแกอยากจะไปดูนรก-สวรรค์ไหม?..แกตอบว่าอยากไป แต่ว่าแกรู้สึกเหนื่อยและหิวมาก ชายทั้งสองจึงบอกให้แกไปกินข้าวก่อนโดยบอกแกว่าให้เดินตรงไปเรื่อยๆแล้วจะเจออาหารที่นั่น พอแกเดินไปตามที่ชายทั้งสองบอก แกก็มองเห็นอาหารวางอยู่ตรงหน้า เมื่อมาเห็นอาหารที่วางอยู่แกก็ต้องแปลกใจเพราะอาหารเหล่านั้นล้วนแต่เป็นอาหารที่แกเคยนำไปถวายพระ ไม่ว่าจะเป็นปิ่นโตหรือว่าก่องข้าวก็ล้วนแล้วแต่เป็นของที่แกนำไปถวายพระที่วัดทุ้งนั้น ครั้นพอแกกินข้าวอิ่ม แกก็มองหาน้ำที่จะกิน แต่ไม่มีขวดน้ำเลย สักครู่ก็มีชายรูปร่างใหญ่โตไม่รู้ว่าโผล่มาจากไหน หน้าตาของเขาน่ากลัวมาก เขามองมาที่ชายทั้งสองพร้อมกับพูดเสียงดัง"แกเอามาผิดคน ไม่ใช่ตาพลในหมู่บ้านนี้ ไปเอามาใหม่ ตาพลคนนี้อีก3ปีถึงจะครบวาระที่จะต้องมาที่นี่ พวกแกจงนำเขากลับไปที่เดิม้ดี๋ยวนี้"พอสิ้นคำของชายคนนั้น ตาพลก็สะดุ้งตื่นแกตกใจจนเหงื่อแตกพลั่กๆ แกเล่าความฝันให้เพื่อนฟัง แกบอกว่าความฝันเหมือนจริงมากๆ พอเล่าให้เพื่อนฟังจบแกก็เดินกลับบ้านในคืนนั้น ซึ่งระยะทางจากที่แกเดินจนถึงบ้านเกือบ50กิโล เมื่อแกกลับมาอยู่บ้านแกก็เล่าความฝันให้ทุกคนฟัง ต่อมาแกและภรรยาก็ไปทำงานรับจ้างอยู่กับกับลูกสาวที่ภาคใต้ แกและภรรยาทำงานอยู่ที่นั่น2ปีกว่าๆก็เกิดไม่สบายจึงกลับบ้านกับภรรยา แกนะงเครื่องบินมาประมาณ40นาทีก็ถึงบ้าน ส่วนภรรยาไม่กล้านั่งเครื่องบินเพราะความกลัวจึงนั่งรถไฟมา กว่าจะถึงบ้านก็เกือบ2วัน ถึงแม้ว่าตาพลจะไม่สบายแต่แกก็ไปจังหันที่วัดทุกวัน เมื่อแกเจอกันกับพี่สาวของฉันและคนอื่นๆแกก็บอกว่าแกไม่ค่อยสบาย กินข้าวไม่ได้ แน่นท้อง พอไปหาหมอจึงได้ข้อสรุปว่าแกเป็นมะเร็งตับและเสียชีวิตลงเหมือนกับความฝันของแกจริงๆ ทำให้ญาติโยมที่มาวัดด้วยกันสงสารแกมากเพราะแกเป็นคนดี ไม่เคยมีปากเสียงกับใครเลย เรื่องราวความฝันของแกที่เป็นจริงทุกอย่าง ทำให้ผู้คนที่ไปวัดรวมทั้งพี่สาวของฉันเปลี่ยนไป ปกติแล้วเวลาไปวัดพี่สาวของฉันจะนำเฉพาะข้าวและอาหารไปถวายพระ แต่ไม่เคยเอาน้ำดื่มไปถวายเลย เมื่อตาพลดสียชีวิตลงทุกคนจุงเตรียมเอาน้ำไปถวายพระพร้อมกับข้าวปลาอาหารทุกครั้ง เพราะมีความเชื่อว่าถ้าตายไปแล้วจะไม่ได้กินของเหล่านั้น

เพื่อนๆคะ สำหรับความฝันในเรื่องนี้จะเท็จจริงแค่ไหนฉันก็ไม่รู้ แต่ถ้าเวลาเราไปวัดมีน้ำดื่มไปถวายด้วยก็ไม่ใช่เรื่องเสียหายอะไร แต่กลับเป็นผลดีเสียอีก สำหรับเรื่องที่ว่าตายไปแล้วจะได้กินหรือไม่ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่เมื่อยังมีชีวิตอยู่ สิ่งไหนที่คิดว่าดีและสังคมยอมรับก็ทำไปเถอะค่ะ เพราะ"ความดีไม่มีวันตาย"

สำหรับวันนี้ฉันต้องขอจบโพสต์ไว้เพียงแค่นี้ก่อน เอาไว้เจอกันโพสต์หน้า สำหรับวันนี้ สวัสดีค่ะ

สำหรับเพื่อนๆที่สนใจอยากจะเข้ามาร่วมสนุกกับชุมชนของเราแถมยังมีรายได้อีกด้วย กรุณากดเข้าลิ้งค์นี้เลยค่ะ

วิธีลงชื่อสมัครใช้ Steemit แฟลตฟอร์มโดยคุณตุ๊กตา
👉 https://steemit.com/thai/@tookta/pt-1
👉 https://steemit.com/thai/@tookta/pt-2

ขอขอบคุณทุกๆอัพโหวต คอมเม้นต์และการติดตามค่ะ