สวัสดีเพื่อนทุกคนครับ พบกันชีวิตการทำงานของผม กับภารหน้าที่ที่ผมต้องทำ ในการขี่รถมอเตอร์ไซค์ส่งของตาม พื้นที่ต่างๆ ภายใน 2 อำเภอ ทั้งอำเภอของตัวเองและข้างเคียงอีก 1 อำเภอ วันนี้ไม่รู้เป็นวันที่เท่าไร เวลานานแค่ไหนแล้ว ที่ผมยึดอาชีพนี้มา หลังจากที่ผมทำตัวเอาแต่ใจตัวเอง ยึดติดกับความคิดที่ว่า จะต้องเป็นนายตัวเองให้ได้ โดยไม่สนใจว่าความสามารถ และ การบริหาร และ ความเป็นจริง ทำให้ผมใช้เวลาตามหาความฝัน ที่กลายเป็นความฝันลมๆ แล้งๆเป็นเวลาหลายปี
วันนี้ขอเล่าเรื่องย้อนอดีตการทำงานของผมสักหน่อย งานแรกที่ผมทำหลังจากเรียนจบปวช แผนกไฟฟ้า ผมก็รั้งไม่ฟังคำพ่อแม่ เหมือนเด็กวัยรุ่นทั่วไป ที่อยากไปดูแสง สี เสียง และ แน่นอนเมืองหลวงอย่างกรุงเทพ มันเป็นความฝันอันหอมหวาน ที่อยากจะไปอยู่ไปทำงาน สุดท้ายก็ผิดหวัง เมื่อเอาแต่กินๆ เที่ยวๆ และคิดได้เก็บเงินได้หนึ่ง จนต้องกลับมาอยู่บ้าน ไปคิดตามความฝัน อยากเเปืดกิจกรรมของตัวเอง
พอกลับมาก็มาเปิดร้านขายคอมพิวเตอร์ และ ร้านโทรศัพท์มือถือ อยู่พักหนึ่งแต่ไปไม่รอด จากการที่บริหารงานไม่เป็น และ คิดว่าประสบการณ์ที่เคยทำงานที่กรุงเทพ เกี่ยวกับด้านนี้จะช่วยประคองกิจกรรมได้ สุดท้ายก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า
ต่อมาก็ทำงานหลายอย่าง รวมทั้งเป็นนายตัวเอง เปิดขายนั้นขายนี้ แต่ก็เจอความล้มเหลว หมดทุกอย่าง จนมาคิดได้ทีหลัง แต่ถึงแม้มันจะมองดูว่าสายไป ที่จะเริ่มต้นทำงานเป็นหลักแหล่ง ในอาชีพทำงานส่งสินค้าให้ลูกค้าจนถึงปัจจุบัน ผมจำได้ว่าแค่ปีกว่า อต่จำเวลาแน่นอนไม่ได้ครับ
กลับมาที่งานปัจจุบันในวันนี้ งานเริ่มน้อยลงเรื่อยไป แล้วครับ โอเคตามความคิดของตัวเอง การทำงานวันนี้สินค้าที่วางอยู่ในปริมาณพอดี ไม่มากเกินไปและไม่น้อยจนเกินไปครับ ปริมาณชิ้นที่ได้ในแต่ละวันประมาณ 70-80 ชิ้น ผมก๋ว่ามันโอเคแล้วครับ
จริงๆ วันนี้ผมเลิกงาน 17.00 น แต่ที่เห็นมีภาพขับรถตอนหัวค่ำ เพราะผมแวะไปพูดคุยกับพี่พูดเริ่มงาน ฉันจะไม่ได้ปะพูดคุยกับมาเป็นเวลานาน การคุยกับผมก็เรื่องเพื่อนร่วมงานกันใหม่แต่เรื่องงานนั่นแหละครับ ก็มีหาอะไรกินกันบ้างตามประสาผู้ชาย แต่ไม่ใช่เครื่องดื่มมึนเมานะครับ สมัครวันนี้ผมขอตัวพักผ่อนก่อนละกันครับ ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนผมในวันนี้ ขอบคุณครับ