ท้องของแม่แก่แล้วจวนใกล้คลอด
คงต้องจอดเป็นแน่แท้ลูกแม่เอ๋ย
จะเดินทางต่อไปไม่ได้เลย
โอ้ทรามเชยรีบออกมาช้าอยู่ใย
สวัสดีค่ะเพื่อนๆ ก็มาพบกันอีกเช่นเคยนะคะ วันนี้อากาศสะลืมสะลือ555...ท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีเทาปนดำ ดูท่าทางเหมือนฝนจะตก อากาศในช่วงนี้ร้อนอบอ้าว ยังไงๆก็ขอให้เพื่อนๆรักษาสุขภาพด้วยนะคะ
ทีนี้มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า...
จากโพสต์ที่แล้ว หลังจากที่ฉันเจ็บหน่วงที่ท้อง สามีจึงรีบขับรถไถจากทุ่งนามาที่บ้านของแม่ของเขา โดยมีฉันนั่งมาด้วย เวลาในขณะนั้นประมาณตี4 เขาขับมาด้วยใจที่เร่าร้อนเพราะกลัวว่าฉันจะคลอดเสียก่อน เนื่องจากถนนหนทางขรุขระ เป็นทางเรียบบ้าง เป็นหลุมเป็นบ่อบ้าง เวลารถตกหลุมทีไร ฉันแทบจะร้องไห้ เพราะมันมีความเจ็บปวดเป็นทุนอยู่แล้ว...
พอมาถึงบ้าน ฉันก็ค่อยๆเดินขึ้นไปบนบ้าน ซึ่งเป็นบ้านชั้นเดียวใต้ถุนโล่ง สูงโปร่ง สมัยนั้นใต้ถุนจะทำเป็นคอกสำหรับผูกควายตอนกลางคืน บ้านทั้งหลังจะทำด้วยไม้ ฉันค่อยๆนั่งลง แม่ของสามีเมื่อได้ยินเสียงรถไถท่านก็รีบออกมาจากห้อง แล้วมานั่งลงใกล้ๆฉันพร้อมกับถามไถ่ ส่วนสามีก็รีบไปหารถกระบะรับจ้างเพื่อนำฉันส่งโรงพยาบาล ซึ่งสมัยนั้นจะไม่ค่อยมีรถกระบะ ไม่นานเท่าไหร่รถกระบะก็มาเทียบบันได ฉันลุกขึ้นเดินพร้อมกับท้องที่ปวดมาเป็นช่วงๆ พอฉันก้าวลงบันไดขั้นแรก ฉันก็ต้องตกใจสุดขีด...คุณพระช่วย นี่มันอะไรกัน ทำไมฉันถึงเดินไม่ได้ รู้สึกมีอะไรบางอย่างอยู่ที่ต้นขา ฉันบอกแม่สามี ท่านจึงค่อยๆประคองฉันให้เข้าไปในห้องครัว ซึ่งห้องครัวจะโล่งและกว้าง ที่นั่นจะมีที่สำหรับก่อไฟขนาดใหญ่ ซึ่งบ้านฉันเรียกว่า"คิงไฟ"
สำหรับคิงไฟจะประกอบไปด้วยไม้แแผ่นหนาๆ4แผ่น นำมาตั้งขึ้นประกบกันเป็นรูปสี่เหลี่ยมแล้วตอกด้วยตะปู เสร็จแล้วนำเอากาบของต้นกล้วยมาปูให้หนา แล้วนำดินมาใส่จนเต็ม จากนั้นก็หาก้อนหินมา3ก้อนเพื่อทำเป็นที่วางหม้อ ซึ่งบ้านฉันเรียกว่า"ก้อนเส้า"
เสร็จแล้วแม่ของสามีก็เรียกเพื่อนบ้านและลูกๆที่ปลูกเรือนอยู่ในบริเวณนั้นให้มาช่วย ท่านจัดแจงให้คนไปเรียกหมอตำแย สำหรับเด็กรุ่นใหม่อาจจะไม่เคยได้ยินชื่อนี้ หมอตำแยก็คือผู้เฒ่าผู้แก่ที่ทำคลอดนั่นเอง
จากนั้นท่านจึงนำเชือกเส้นใหญ่ๆมามัดใส่ขื่อ จากที่เคยเจ็บท้องแบบเป็นช่วงๆ บัดนี้มันเจ็บถี่เข้า...ถี่เข้าเหมือนใจจะขาด ฉันนั่งคุกเข่าตามหมอตำแยบอก มือทั้งสองข้างจับที่เชือกอย่างเหนียวแน่น เสียงหมอตำแยบอกให้ฉันเบ่ง มือของแกจะคอยจับที่ท้องของฉัน แกบอกกับฉันว่าลูกกำลังโผล่หัวออกมา แกบอกให้ฉันเบ่ง...เบ่ง...เบ่งอีกนิด ฉันเจ็บท้องเจียนใจจะขาด มันเจ็บจนจะหายใจไม่ทัน และในที่สุดฉันก็หายใจสะดวกขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องของเด็กทารก โอ...ลูก ลูกของฉัน ฉันดีใจหาที่ที่เปรียบปรานมิได้ ฉันรีบถามออกไปว่าลูกครบอาการ32มั๊ย?...แล้วเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย และก็ได้คำตอบเป็นที่พอใจยิ่ง
หมอตำแยนำเด็กทารกที่เต็มไปด้วยเลือดไปทำความสะอาด เสร็จแล้วแกก็นำไปห่อด้วยผ้าอ้อม
แล้ววางลงในกระด้งที่ปูด้วยผ้าหนาๆหลายชั้น ซึ่งกระด้งก็จะวางไว้ที่สูงๆอีกทีหนึ่ง เพื่อป้องกันมดและแมลงต่างๆ จากนั้นก็จะครอบด้วยมุ้งครอบอีกทีหนึ่ง
ฉันมีความสุขเหมือนยกภูเขาออกจากอก ลูกของฉันคงอยากจะออกมามองดูโลกใบนี้เหลือเกิน เขาจึงรีบออกมาก่อนที่จะไปโรงพยาบาล ฉันมีความสุขมากมายเหลือเกิน ถึงแม้ว่าร่างกายจะเจ็บปวดด้วยบาดแผลก็ตาม
ทุกคนต่างช่วยกันคนละไม้ละมือ บ้างก็ก่อไฟ บ้างก็นำปิ๊บไปใส่น้ำเพื่อเอามาต้มให้ฉันดื่มและอาบ ผู้เฒ่าบอกให้ฉันนุ่งเฉพาะผ้าถุง ท่อนบนจะปล่อยโล่งให้ทุกๆส่วนถูกไฟ แล้วทำแคร่ให้ฉันนอนผิงไฟ ซึ่งบ้านฉันเรียก"การอยู่ไฟ" น้ำที่ดื่มจะต้องดื่มเฉพาะน้ำร้อนเท่านั้น ท่านกำชับให้ดื่มน้ำร้อนบ่อยๆจะได้มีน้ำนมให้ลูกกิน โดยน้ำร้อนจะใส่ถ้วยตราไก่หรือบ้านฉันเรียกถ้วยกาไก่ผสมกับยาสตรีเบอร์1ซองสีเขียวเป็นยาฝุ่น ซึ่งช่วยบำรุงเลือด จะมีผู้เฒ่าคอยดูแล ตักน้ำร้อนให้ดื่มวันละหลายถ้วย จนฉันขี้เกียจดื่มเพราะมันไม่อร่อย ใจก็นึกถึงแต่น้ำเย็น ถ้าได้ดื่มสักแก้วคงจะอร่อยมิใช่น้อย
เวลาอาบน้ำก็จะมีผู้เฒ่าตักน้ำในปิ๊บที่ต้มอยู่ตลอดเวลามาผสมกับน้ำเย็นเพื่อไม่ให้ร้อนจนเกินไป พอเทน้ำเย็นลงผสมในคุ ท่านจะใช้มือจับดูน้ำก่อน ถ้าน้ำไม่ร้อนท่านก็จะตักน้ำร้อนในปิ๊บมาเติมอีก จนหนักไปทางร้อนมากกว่าอุ่น การอาบน้ำจะอาบวันละหลายหน ก่อนที่จะอาบน้ำท่านจะให้นั่งบนตั่งที่มีผ้าปูทับอีกทีหนึ่ง ท่านจะตักน้ำร้อนเทลงบนผ้า แล้วให้ฉันนั่งทับบนผ้าซึ่งมันร้อนมาก ฉันก็จะเทียวลุกเทียวนั่ง จากนั้นท่านก็จะอาบน้ำให้ โดยการใช้ขันตักน้ำในคุที่ผสมไว้แล้ว เทราดลงมาจากหัว โดยที่ไม่ได้แตะแชมพูหรือสบู่แม้แต่น้อย
พออาบน้ำเสร็จก็ต้องรีบมาอยู่ไฟ แล้วใช้ไม้เขี่ยถ่านมาใกล้ๆ จากนั้นก็เอาเกลือหว่านลงบนถ่านแดงๆแล้วเอาใบหน้าเข้าไปใกล้ๆให้เกลือแตกใส่ใบหน้า ขากนั้นก็นอนตะแคงหน้า-ตะแคงหลังให้ทุกส่วนโดนความร้อน การอยู่ไฟจะปิดเฉพาะท่อนล่างเท่านั้น ส่วนท่อนบนจะปล่อยโล่งให้โดนความร้อนมากที่สุด เวลามีเพื่อนบ้านมาถามข่าวค่อยเอาเสื้อมาพาดคอปกปิด
ส่วนอาหารการกินจะกินข้าวเหนียวกับกระเทียมเผา บางครั้งก็กินกับเกลือ หรือไม่ก็จะเป็นข้าวจี่ นอกเหนือจากนี้ท่านจะไม่ให้กินเลย ท่านบอกว่าเดี๋ยวมันจะผิดกบูร หรือบ้านฉันเรียก"กินผิด" การกินผิดอาจจะทำให้แม่ไม่สบายจนไม่มีน้ำนมให้ลูกกิน
การอยู่ไฟนี้ ผู้เฒ่าบอกว่ายิ่งอยู่หลายวันยิ่งดี เพราะจะทำให้มดลูกเข้าอู่เร็ว ผิวพรรณผุดผ่องและยังมีน้ำนมเยอะอีกด้วย ช่วงที่ฉันอยู่ไฟจะตรงกับเดือนมิถุนายน ซึ่งเป็นหน้าฝน แม่ของสามีบอกว่าจะให้ฉันอยู่ไฟสัก15วัน แต่ใจฉันอยากจะออกไฟเหลือเกินเพราะมันทรมาน อยากจะอาบน้ำเย็นๆและดื่มน้ำเย็นๆคงจะชื่นใจ
ฉันอยู่ไฟได้11วัน ผื่นก็ขึ้นเต็มตัว แม่สามีจึงบอกว่าต้องออกไฟแล้วหละ ฉันได้ยินคำนั้นก็เหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์เลยทีเดียว...
เรื่องราวชีวิตยังไม่จบ โปรดรอฟังตอนต่อไปนะคะ สำหรับวันนี้ขอให้เพื่อนๆทุกคน จงพบเจอแต่สิ่งดีๆนะคะ สวัสดีค่ะ
ขอขอบคุณทุกๆอัพโหวต คอมเม้นต์และการติดตาม ยินดีที่ได้ร้จักกับsteemitและเพื่อนๆทุกคนค่ะ
Thank you for upvote, comment and follow me.
good post
Thank you.
เป็นโพสที่ดีมากๆครับอ่านแล้วซึ้งมากๆ
ทำให้รู้เลยว่าพระคุณแม่ยิ่งใหญ่มากแค่ไหน
และลำบากมากแค่ไหนกว่าจะเลี้ยงเราจนเติบใหญ่
จะรอตอนต่อไปนะครับ..
ขอบคุณจ้ะเบียร์ ที่คอยติดตามโพสต์ของป้าตลอด
ยินดีครับ ^^ คุณป้า
🤗🤗🤗
อ่านแล้วซึ้งใจในความรักของแม่มากค่ะ
จ้ะเหมียว รักใดไหนจะเท่ารักของแม่
อ่านแล้วรู้เลยค่ะว่าชีวิตคนเป็นแม่สมัยก่อนตามบ้านนอกนี้ ขึ้นอยู่กับความเป็นความตายเวลาคลอดเลยค่ะ คนเป็นแม่นี้เกิดมาเพื่อให้ความรักและเสียสละกับลูกจริงๆ อ่านแล้วคิดถึงแม่เลย
ใช่ค่ะคุณวิ แถวบ้านออกลูกตายก็มีค่ะ เพราะเด็กไม่ได้เอาหัวออกก่อน
อ่านแล้วซึ้งมากค่ะนาง เมื่อสมัยก่อนยังเกิดทันอยู่ค่ะ กับการคลอด ที่บ้านหรือพ่อกับแม่ทานอ้อมก็คุณแม่คลอดกับแม่ทานเหมือนกันค่ะ ขอบคุณที่แชร์ค่ะ❤
เอ๊ะ คุณอ้อมอยู่ไหนคะ ที่คุณอ้อมเรียกแม่ทาน หมายถึงหมอตำแยรึเปล่าคะ
จังหวัดสุราษฎร์เขาเรียกแม่ทานค่ะหรือแม่นมค่ะ คงจะเหมือนกันกับที่เขาเรียกว่าหมอตำแยค่ะ😍❤
เรื่องราว น่าตื่นเต้นมากค่ะ
ขอบตุณค่ะทีาแวะมา